دو نوع حافظه اصلی کامپیوتر

پوکر آنلاین

حافظه اصلی کامپیوتر در دو نوع اصلی وجود دارد:

    حافظه یا RAM با دسترسی تصادفی
    حافظه فقط خواندنی یا ROM

RAM را می توان در هر زمان که CPU به آن فرمان می دهد خواند و نوشت ، اما ROM با داده ها و نرم افزاری از قبل بارگیری می شود که هرگز تغییر نمی کند ، بنابراین CPU فقط می تواند از روی آن بخواند. ROM معمولاً برای ذخیره دستورالعملهای اولیه راه اندازی رایانه استفاده می شود. به طور کلی ، محتویات RAM با خاموش شدن برق کامپیوتر پاک می شود ، اما ROM داده های خود را به طور نامحدود حفظ می کند. در رایانه ، ROM حاوی یک برنامه تخصصی به نام BIOS است که هر زمان که رایانه روشن یا ریست می شود ، سیستم عامل رایانه را از درایو دیسک سخت در RAM ریز می کند.

در رایانه های تعبیه شده ، که غالباً درایو دیسک ندارند ، ممکن است تمام نرم افزارهای مورد نیاز در ROM ذخیره شوند. نرم افزارهای ذخیره شده در ROM را اغلب سیستم عامل می نامند ، زیرا از نظر تصویری بیشتر به سخت افزار شباهت دارد تا نرم افزار. حافظه فلش تمایز بین ROM و RAM را محو می کند ، زیرا هنگام خاموش بودن داده های خود را حفظ می کند اما قابل بازنویسی است. با این وجود معمولاً بسیار کندتر از ROM و RAM معمولی است ، بنابراین استفاده از آن فقط در برنامه هایی که سرعت زیاد غیرضروری است محدود می شود.

در رایانه های پیچیده تر ممکن است یک یا چند حافظه نهانگاه RAM وجود داشته باشد که از رجیسترها کندتر اما از حافظه اصلی سریعتر هستند. معمولاً رایانه های دارای این نوع حافظه پنهان برای جابجایی داده های مورد نیاز اغلب به طور خودکار در حافظه نهان طراحی شده اند ، غالباً بدون نیاز به هیچ گونه مداخله از طرف برنامه نویس.